Nieuws

Nieuw bij de Arker: de TonoVet

07-01-2019

Regelmatig zien wij dieren met oogproblemen. Er zijn veel verschillende aandoeningen van het oog die voorkomen bij onze huisdieren.  Sinds kort is het bij Dierenkliniek de Arker mogelijk om de oogboldruk te meten. Met de TonoVet kunnen we pijnloos en zonder verdoving de oogboldruk van uw dier meten.

Wat is de oogboldruk?

Een oog is grotendeels gevuld met vocht/kamerwater. De oogboldruk is de druk die in het oog heerst. Als er teveel of juist te weinig vocht aanwezig is, kan de druk respectievelijk toe- of afnemen. Dit kan leiden tot allerlei problemen. Bij een verhoogde oogboldruk spreken we van glaucoom.

Hoe meten we de oogboldruk?

De dierenarts voert bij oogklachten altijd een algemeen oogonderzoek uit. Sinds kort beschikken wij in de kliniek over de TonoVet. Met dit instrument kunnen wij de oogboldruk meten bij uw dier. De dieren hoeven niet te slapen om het onderzoek uit te voeren en het is totaal pijnloos.

Hoe werkt de TonoVet?

De Tonovet maakt gebruik van een innovatieve meetmethode waarbij een zeer lichte, zachte sonde slechts heel even contact maakt met het hoornvlies. De sonde wordt elektromagnetisch voortgestuwd om in contact te komen met het hoornvlies en kaatst dan onmiddellijk terug. De specifieke kenmerken van die terugkaatsing worden gebruikt om de intraoculaire druk te berekenen.

Voor de meting dient het dier te staan of te zitten en recht voor zich uit kijken. Het is pijnloos en er is geen lokaal verdovingsmiddel nodig.

Wanneer is een oogboldrukmeting nodig?

Het meten van de oogboldruk is in diverse situaties belangrijk. Bijvoorbeeld bij:

  • Dieren verdacht van glaucoom
  • Dieren met oogklachten (bv. waas op het oog, rood oog, bloed in het oog, wijde pupillen)
  • Oudere dieren (>6-7 jaar)
  • Dieren met kop- of oogletsel

Verhoogde oogboldruk (glaucoom)

Glaucoom kan zowel bij honden, katten als konijnen voorkomen. Het ontstaat doordat het vocht in het oog niet voldoende wordt afgevoerd.

Oorzaken

Glaucoom kan worden onderverdeeld in primair en secundair glaucoom. Primair glaucoom is een erfelijk optredende aandoening, voorkomend bij o.a. de Flatcoated retriever, Husky, Bouvier en Basset. De afvoer van kamerwater is verstoord door een erfelijke afwijkende aanleg van de drainagehoek zelf.  Bij secundair glaucoom is de oogboldruk verhoogd als gevolg van een andere oogaandoening die de afvoer van kamerwater blokkeert, zoals: lensluxatie, ontsteking, trauma, etc. Bij katten komt ook glaucoom door een te hoge bloeddruk voor.

Symptomen

Acuut glaucoom is heel pijnlijk! De dieren gaan vaak knijpen met het oog en kunnen slomer worden. Het oog kan wat uitpuilen en kenmerkend zijn: een grote pupil, wit/blauwe waas op het hoornvlies en bloedvaten in het oogwit (zie afbeelding). Indien beide ogen zijn aangedaan, kan verlies van het gezichtsvermogen optreden. Bij de chronische vorm zijn de symptomen minder heftig en treedt de pijn minder duidelijk op de voorgrond.

Diagnose

De diagnose glaucoom kan met zekerheid worden vastgesteld door het uitvoeren van een oogboldrukmeting. In onze praktijk kunnen we sinds kort oogboldrukmetingen uitvoeren door middel van de TonoVet. Dit is een betrouwbare, en voor uw dier snelle en pijnloze, manier om de oogboldruk te meten. Deze meetmethode wordt ook toegepast door oogspecialisten.

Behandeling: snel handelen is cruciaal

Glaucoom is een spoedgeval; indien er niet snel met een behandeling gestart wordt, kunnen de oogzenuwen worden aangetast en kan er permanente schade aan het netvlies optreden, met als gevolg dat het dier blind wordt.

Indien aanwezig (bij secundair glaucoom) moet de oorzaak aangepakt worden. Verder is de behandeling erop gericht om de oogboldruk zo snel mogelijk naar beneden te krijgen. Met medicatie, die de productie van kamerwater remmen, proberen we de oogboldruk te verlagen. Eenmaal gestart met behandelen zijn regelmatige controles op de kliniek belangrijk om de oogboldruk te meten.

Soms is het oog ondanks medicatie helaas niet meer te redden en wordt ervoor gekozen om het oog in zijn geheel chirurgisch te verwijderen, om de pijn voor het dier te verlichten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

fg